กลับไปบทความทั้งหมด

The Warmth Journal

ปัจจัยกระตุ้นให้กลับไปเสพซ้ำ

ตรวจทานทางการแพทย์โดย ดร.นพ. กนก อุตวิชัย
ปัจจัยกระตุ้นให้กลับไปเสพซ้ำ

บทความนี้อธิบายเรื่องปัจจัยกระตุ้นให้กลับไปเสพซ้ำ พร้อมประเด็นสำคัญที่ควรรู้ สัญญาณที่ควรสังเกต และแนวทางขอความช่วยเหลือเมื่อการใช้สารเสพติดหรือปัญหาสุขภาพใจเริ่มกระทบชีวิตประจำวัน

กระบวนการฟื้นฟูสมรรถภาพจากการติดยาเสพติดคือการเดินทางที่เต็มไปด้วยความท้าทาย หนึ่งในสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการจัดการกับตัวกระตุ้น ตัวกระตุ้นคือสิ่งเร้าที่ทำให้เกิดความอยากและอาจนำไปสู่การกลับไปใช้ยาเสพติดซ้ำได้ การทำความเข้าใจว่าปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้กลับไปเสพยาเสพติดคืออะไร ส่งผลต่อกระบวนการฟื้นฟูอย่างไร และกลยุทธ์ในการจัดการตัวกระตุ้นเหล่านี้ถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการเลิกยาเสพติดในระยะยาว

3 ประเภทของปัจจัยกระตุ้น

01
อารมณ์

ความเครียด วิตกกังวล ซึมเศร้า ความเหงา หรือแม้แต่ความสุขที่มากเกิน

02
สิ่งแวดล้อม

สถานที่ วัตถุ หรือสถานการณ์ที่ชวนให้นึกถึงการใช้สารเสพติดในอดีต

03
สังคม

คนรู้จักเก่าที่ยังใช้สารเสพติด หรือกิจกรรมที่เคยเกี่ยวข้องกับการเสพ

ตัวกระตุ้นที่ทำให้กลับไปเสพติดซ้ำคืออะไร

ตัวกระตุ้นคือสัญญาณใดๆ ไม่ว่าจะเป็นทางอารมณ์ สิ่งแวดล้อม หรือทางสังคม ที่เตือนให้บุคคลนึกถึงการใช้สารเสพติดในอดีต และกระตุ้นให้เกิดความอยากหรือกระตุ้นให้กลับไปใช้อีกครั้ง สิ่งกระตุ้นเหล่านี้อาจเป็นสิ่งภายใน เช่น ความรู้สึกเครียดหรือวิตกกังวล หรือภายนอก เช่น การไปเยือนสถานที่ที่บุคคลเคยเสพยา หรือเห็นผู้คนที่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเสพติด

ประเภทของปัจจัยกระตุ้น

ปัจจัยกระตุ้นทางอารมณ์: ความรู้สึก เช่น ความเครียด วิตกกังวล ความหดหู่ ความเหงา หรือแม้แต่ความสุข สามารถกระตุ้นให้เกิดความอยากได้ อารมณ์เหล่านี้อาจทำให้บุคคลแสวงหาความสุขจากสารเสพติดเพื่อเป็นกลไกในการรับมือกับภาวะทางอารมณ์ที่ยากจะจัดการเองได้

ปัจจัยกระตุ้นด้านสิ่งแวดล้อม: สถานที่ วัตถุ หรือสถานการณ์บางอย่างที่เตือนให้บุคคลนึกถึงการใช้สารเสพติดในอดีตสามารถทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้นได้ เช่น เดินผ่านบาร์ที่เคยดื่มเหล้าหรือเห็นข้าวของที่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาเสพติด

ปัจจัยกระตุ้นทางสังคม: การพูดคุยติดต่อกับผู้คนที่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเสพติดในอดีตสามารถเป็นตัวกระตุ้นที่ทรงพลังได้ ทั้งนี้รวมถึงเพื่อนเก่าที่ยังคงใช้สารเสพติด หรือกิจกรรมทางสังคมที่มีการใช้สารเสพติด

การระบุตัวกระตุ้นเฉพาะบุคคล

การระบุตัวกระตุ้นที่มีผลกับตัวเอง เป็นขั้นตอนสำคัญในการจัดการกับตัวกระตุ้นเหล่านั้น สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการไตร่ตรองตกตะกอนภายในตนเอง และบ่อยครั้งต้องได้รับคำแนะนำจากนักจิตบำบัดหรือแพทย์ที่ปรึกษา การเขียนบันทึกเพื่อติดตามสถานการณ์ อารมณ์ และสภาพแวดล้อมที่ทำให้เกิดความอยากเสพยาเสพติดอีกครั้งก็สามารถช่วยให้ผู้ป่วยรับรู้รูปแบบต่างๆ ของปัจจัยกระตุ้น และเข้าใจมันได้ดีขึ้น

วิธีจัดการตัวกระตุ้น

หลีกเลี่ยง: การหลีกเลี่ยงตัวกระตุ้นที่ทำให้อยากกลับไปเสพยา เป็นกลยุทธ์ที่ง่ายและเป็นไปได้ที่สุด ซึ่งอาจหมายถึงการเปลี่ยนแวดวงสังคม หลีกเลี่ยงสถานที่บางแห่ง หรือค้นหางานอดิเรกและกิจกรรมใหม่ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเสพติดอีกต่อไป

พัฒนากลไกการรับมือ: การพัฒนากลไกการรับมือเพื่อสุขภาพที่ดีขึ้นอย่างยั่งยืนเป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งอาจรวมถึงการออกกำลังกาย นั่งสมาธิ งานอดิเรก หรือการพูดคุยกับเพื่อนหรือนักบำบัดที่ให้กำลังใจ กิจกรรมเหล่านี้สามารถช่วยจัดการกับความเครียดและสิ่งกระตุ้นทางอารมณ์ได้โดยไม่ต้องพึ่งการใช้สารเสพติด

ฝึกสติและการผ่อนคลาย: การฝึกปฏิบัติต่างๆ เช่น การเจริญสติรูปแบบต่าง ๆ ทำสมาธิ ฝึกการหายใจลึกๆ และการผ่อนคลายกล้ามเนื้ออย่างต่อเนื่อง สามารถช่วยให้บุคคลมีสติ สงบอารมณ์ได้ และมีรู้เหตุรู้ผล ช่วยลดพลังของตัวกระตุ้น

เครือข่ายสนับสนุน: การอยู่ใกล้ชิดกับเครือข่ายการสนับสนุนที่แข็งแกร่งถือเป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งรวมถึงเพื่อน ครอบครัว กลุ่มผู้คนที่สนับสนุนให้เลิกยาเสพติด และผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจกระบวนการฟื้นฟูและสามารถให้กำลังใจได้

แผนป้องกันการกำเริบของโรค: การวางแผนป้องกันการกลับไปใช้ยาเสพติดอีกครั้งโดยละเอียดถือเป็นสิ่งจำเป็น ซึ่งควรสรุปขั้นตอนที่ต้องลงมือปฏิบัติเมื่อเผชิญกับตัวกระตุ้น จะช่วยให้มีแนวทางปฏิบัติตัวที่ชัดเจน แผนนี้ควรรวมถึง กลยุทธ์การรับมือ รายชื่อผู้ติดต่อในกรณีฉุกเฉิน และขั้นตอนในการเอาตนเองออกจากสถานการณ์ที่กระตุ้นให้เกิดการกลับไปใช้ซ้ำ

5 กลยุทธ์รับมือปัจจัยกระตุ้น

  1. หลีกเลี่ยง เปลี่ยนแวดวงสังคม สถานที่ และกิจกรรมที่เสี่ยง
  2. พัฒนากลไกรับมือ ออกกำลังกาย สมาธิ งานอดิเรก พูดคุยกับคนที่เชื่อถือ
  3. ฝึกสติ การหายใจลึก การทำสมาธิ และการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
  4. เครือข่ายสนับสนุน เพื่อน ครอบครัว กลุ่มสนับสนุน ผู้เชี่ยวชาญ
  5. แผนป้องกันการกำเริบ ระบุขั้นตอน ผู้ติดต่อฉุกเฉิน และทางออกล่วงหน้า

บทบาทของการบำบัดยาเสพติด

การบำบัดยาเสพติด โดยเฉพาะการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม (CBT – Cognitive behavioral therapy) นับเป็นการบำบัดที่มีประสิทธิภาพสูงในการจัดการกับปัจจัยกระตุ้น CBT ช่วยให้บุคคลเข้าใจความเชื่อมโยงระหว่างความคิด ความรู้สึก และพฤติกรรมของตน และสอนให้รู้จักปรับรูปแบบการคิดเชิงลบที่นำไปสู่การใช้สารเสพติด การบำบัดถือเป็นการสร้างสิ่งแวดล้อมใหม่ในพื้นที่ที่ปลอดภัย ช่วยในการสำรวจปัจจัยกระตุ้นต่าง ๆ และช่วยพัฒนากลยุทธ์เฉพาะบุคคลเพื่อจัดการกับสิ่งกระตุ้นเหล่านั้น

ฝึกรับมือกับปัจจัยกระตุ้น ที่เดอะวอร์ม รีแฮบ

ปัจจัยกระตุ้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้บนเส้นทางการบำบัดและฟื้นฟู แต่ตัวกระตุ้นเหล่านี้อาจไม่ส่งผลนำไปสู่กำเริบของโรค หากมีความตระหนักรู้และมีการจัดการเชิงรุก การระบุตัวกระตุ้นส่วนบุคคล การพัฒนากลไกการรับมือ และการมีเครือข่ายสนับสนุนที่แข็งแกร่ง ซึ่งแต่ละบุคคลสามารถฝึกเตรียมพร้อมเพื่อรับมือกับความท้าทายเหล่านี้ได้

เดอะวอร์ม รีแฮบ มีสิ่งแวดล้อมและกลไกสนับสนุนมากมาย เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้เข้ารับการบำบัดได้เรียนรู้และค้นหาตัวตนใหม่ของตัวเอง ทางทีมผู้เชี่ยวชาญของเราจะปรับแผนการรักษาให้สอดคล้องกับพัฒนาการ ความเหมาะสม และความต้องการ

ผู้ก่อตั้ง เดอะวอร์ม รีแฮบ และแพทย์เฉพาะทางด้านการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด

การรับรองและพันธมิตร

มาตรฐานที่ไว้วางใจได้

เดอะ วอร์ม รีแฮบ ได้รับการรับรองจากกระทรวงสาธารณสุขและมาตรฐาน SHA Plus พร้อมเป็นพันธมิตรกับ Recovery.com และ Thailand Recovery

ตราสัญลักษณ์กระทรวงสาธารณสุข ประเทศไทย ตราสัญลักษณ์ SHA Plus จาก Amazing Thailand Safety and Health Administration
พันธมิตร
โทรหาเรา แชทกับเรา